RSS
Indeks alfabetyczny
Strona dostepna w 15 jezykach
Nowe dostepne wersje jezykowe:  CS - HU - PL - RO

We are migrating the content of this website during the first semester of 2014 into the new EUR-Lex web-portal. We apologise if some content is out of date before the migration. We will publish all updates and corrections in the new version of the portal.

Do you have any questions? Contact us.


Kontrola koncentracji przedsiębiorstw

Nowe rozporządzenie w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw, które weszło w życie 1 maja 2004 r., czyli w dniu rozszerzenia Unii Europejskiej, dogłębnie reformuje referencyjne ramy regulacyjne. Wzmacniając zasadę „pojedynczej instytucji” („one-stop shop”), zachęca krajowe organy ochrony konkurencji do uczestnictwa oraz upraszcza procedurę zgłaszania i prowadzenia dochodzeń.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Tekst mający znaczenie dla EOG).

STRESZCZENIE

Choć rezultaty uzyskane w wyniku stosowania rozporządzenia (WE) nr 4064/89 można ogólnie ocenić jako pozytywne, doświadczenia zdobyte w okresie ostatnich dwunastu lat stosowania tego rozporządzenia oraz dyskusje wywołane przez opublikowanie zielonej księgi z 2001 r. (DE) (EN) (ES) (FR) wskazują, że system można udoskonalić.

Rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw z 1989 r. było oparte na zasadzie „pojedynczej instytucji”, która przyznawała Komisji wyłączną kontrolę nad wszystkimi głównymi transgranicznymi połączeniami przedsiębiorstw. Jednak nowe rozporządzenie, zapewniając, że to samo połączenie nie musi być zgłaszane kilku organom ochrony konkurencji w Unii Europejskiej (UE), przyjmuje zasadę pomocniczości, zgodnie z którą połączenie jest badane przez władzę sądowniczą znajdującą się w najbardziej dogodnej do tego sytuacji.

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich koncentracji o wymiarze unijnym. Uznaje się, że „koncentracja” występuje w przypadku, gdy trwała zmiana kontroli wynika z:

  • łączenia się dwóch lub więcej wcześniej samodzielnych przedsiębiorstw lub części przedsiębiorstw,
  • przejęcia, przez jedną lub więcej osób (już kontrolujących co najmniej jedno przedsiębiorstwo) albo przez jedno lub więcej przedsiębiorstw, bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad jednym przedsiębiorstwem lub większą liczbą innych przedsiębiorstw.

Ciąg wzajemnie uwarunkowanych lub ściśle powiązanych transakcji traktuje się jako pojedynczą koncentrację.

Koncentracja zyskuje „wymiar unijny”, jeżeli :

  • łączny światowy obrót wszystkich zainteresowanych przedsiębiorstw wynosi więcej niż 5 mld EUR oraz
  • łączny obrót przypadający na UE każdego z co najmniej dwóch zainteresowanych przedsiębiorstw, wynosi więcej niż 250 mln EUR, chyba że każde z zainteresowanych przedsiębiorstw uzyskuje więcej niż dwie trzecie swoich łącznych obrotów przypadających na UE w tym samym państwie członkowskim.

Jeżeli określone powyżej progi nie zostają osiągnięte, koncentracja ma mimo wszystko wymiar unijny, gdy:

  • łączny światowy obrót wszystkich zainteresowanych przedsiębiorstw wynosi więcej niż 2,5 mld EUR,
  • w każdym z co najmniej trzech państw członkowskich łączny obrót wszystkich zainteresowanych przedsiębiorstw wynosi więcej niż 100 mln EUR,
  • w każdym z co najmniej trzech państw członkowskich łączny obrót każdego z co najmniej dwóch zainteresowanych przedsiębiorstw wynosi więcej niż 25 mln EUR,
  • łączny obrót przypadający na UE każde z co najmniej dwóch zainteresowanych przedsiębiorstw wynosi więcej niż 100 mln EUR, chyba że każde z zainteresowanych przedsiębiorstw uzyskuje więcej niż dwie trzecie swoich łącznych obrotów przypadających na UE w jednym i tym samym państwie członkowskim.

Procedura zgłaszania: zainteresowane przedsiębiorstwa lub osoby

Zgodnie z ogólną zasadą koncentracje o wymiarze unijnym zgłasza się Komisji przed ich wykonaniem i po zawarciu umowy, ogłoszeniu publicznej oferty przejęcia lub nabyciu kontrolnego pakietu akcji. Jednak w niniejszym rozporządzeniu dąży się do zracjonalizowania limitów czasowych na zgłoszenie Komisji planów dotyczących połączenia, umożliwiając zgłoszenie przed zawarciem wiążącej umowy i znosząc obowiązek zgłoszenia działalności w ciągu tygodnia od zawarcia umowy. Zapewnia to nie tylko większą elastyczność systemu, ale ułatwia również skoordynowanie działań z innymi systemami sądownictwa podczas prowadzenia dochodzeń w sprawie połączeń.

Aby zapewnić koordynację działań z właściwymi organami krajowymi, niniejsze rozporządzenie umożliwia zainteresowanym przedsiębiorstwom lub osobom poinformowanie Komisji, w drodze złożenia uzasadnionego wniosku, przed dokonaniem zgłoszenia koncentracji. Procedura ta, określana jako uprzednie zgłoszenie, umożliwia stronom wskazanie Komisji, że proponowane połączenie, skutkujące koncentracją o wymiarze transgranicznym, wpływa na konkurencję na rynku jednego państwa członkowskiego. Jeżeli państwo członkowskie wymienione w uzasadnionym wniosku nie wyrazi swojego sprzeciwu wobec wniosku o odesłanie sprawy w terminie 15 dni roboczych od otrzymania wniosku, Komisja ma 25 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku na odesłanie sprawy, w całości lub w części, do właściwych władz tego państwa członkowskiego, mając na względzie stosowanie przepisów krajowego prawa tego państwa dotyczącego konkurencji.

Ta sama procedura ma zastosowanie w przypadku, gdy osoba lub przedsiębiorstwo chce zwrócić uwagę Komisji na transgraniczne skutki, które mogłoby wywołać połączenie nieposiadające wymiaru unijnego na szczeblu europejskim.

Wszczęcie postępowania: Komisja

Po otrzymaniu zgłoszenia Komisja jest uprawniona do podjęcia następujących decyzji: wszczęcie postępowania, przeprowadzenie dochodzeń i nałożenie grzywien. W pierwszej kolejności Komisja podejmuje decyzję, czy:

  • zgłoszona koncentracja wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia,
  • koncentracja jest zgodna ze wspólnym rynkiem,
  • koncentracja wzbudza poważne wątpliwości co do jej zgodności.

Koncentracje o wymiarze unijnym nie mogą, teoretycznie, zostać wprowadzone w życie ani przed zgłoszeniem, ani przed upływem trzech tygodni od zgłoszenia. Natomiast jeżeli koncentracja została już dokonana i uznana za niezgodną ze wspólnym rynkiem, Komisja może wymagać od zainteresowanych przedsiębiorstw rozwiązania koncentracji lub nakazać podjęcie wszelkich innych stosownych środków dla przywrócenia stanu sprzed dokonania koncentracji.

Komisja może również przedsięwziąć pośrednie środki, jeżeli uzna, że zgłoszona koncentracja, pomimo że wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia, nie rodzi poważnych wątpliwości co do jej zgodności ze wspólnym rynkiem lub wystarczy dokonanie prostej zmiany, aby stała się zgodna ze wspólnym rynkiem.

Komisja może egzekwować przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, nakładając następujące sankcje:

  • grzywny: Komisja może nakładać grzywny w wysokości nieprzekraczającej 1% łącznego obrotu danego przedsiębiorstwa w przypadku, gdy umyślnie lub nieumyślnie udziela ono informacji nieprawidłowych, niekompletnych, wprowadzających w błąd lub nie podaje informacji w wyznaczonym terminie. Komisja może nakładać grzywny również w przypadku złamania plomb założonych podczas kontroli. Komisja może nałożyć grzywny nieprzekraczające 10% łącznego obrotu zainteresowanego przedsiębiorstwa, w przypadku gdy umyślnie lub nieumyślnie nie zgłasza ono koncentracji przed jej dokonaniem, dokonuje koncentracji z naruszeniem rozporządzenia lub nie stosuje się do decyzji Komisji,
  • okresowe kary pieniężne: Komisja może nałożyć okresowe kary pieniężne w wysokości nieprzekraczającej 5% średniego łącznego obrotu dziennego zainteresowanego przedsiębiorstwa za każdy roboczy dzień zwłoki liczony od dnia podanego w decyzji Komisji nakazującej przekazanie informacji, przeprowadzenie inspekcji itp.

Komisja przeprowadza konsultacje z Komitetem Doradczym złożonym z przedstawicieli władz państw członkowskich przed podjęciem wszelkich decyzji dotyczących zgodności, niezgodności, nałożenia grzywien lub okresowych kar pieniężnych. Europejski Trybunał Sprawiedliwości może uchylić, zmniejszyć lub zwiększyć nałożone grzywny lub okresowe kary pieniężne.

Procedura odesłania: Komisja i właściwe władze państw członkowskich

Aby zagwarantować, że właściwe władze znajdują się w najbardziej dogodnej sytuacji do prowadzenia dochodzenia w sprawie koncentracji, uproszczono procedurę odesłania do właściwych władz państw członkowskich.

Do tej pory stosowane były kryteria obrotu i „3+” do identyfikowania koncentracji wywierających efekt transgraniczny (tzn. wyłączna kompetencja UE w przypadku, gdy co najmniej trzy państwa członkowskie zgłaszają wniosek o odesłanie). Te dwa kryteria umożliwiające stosunkowo szybkie określenie, czy sprawą danego połączenia powinny zająć się państwa członkowskie, czy Komisja, okazały się niewystarczające. Niniejsze rozporządzenie wprowadza nowe kryterium dotyczące odsyłania do właściwych władz państw członkowskich.

Zgodnie z tym podejściem państwo członkowskie w ciągu 15 dni roboczych od daty otrzymania kopii zgłoszenia, z własnej inicjatywy lub na prośbę Komisji, może stwierdzić, że koncentracja znacząco zakłóca konkurencję na rynku krajowym tego państwa. Rynek produktów lub usług musi posiadać wszelkie cechy odrębnego rynku, ale nie może stanowić znacznej części wspólnego rynku. W terminie 65 dni roboczych od zgłoszenia koncentracji Komisja musi podjąć decyzję, czy zajmie się samodzielnie daną sprawą zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, czy też przekaże sprawę, w całości lub w części, właściwym władzom państwa członkowskiego. Jeżeli Komisja nie podejmie decyzji, to uważa się, że podjęła ona decyzję o odesłaniu sprawy do danego państwa członkowskiego.

Z kolei państwo lub państwa członkowskie mogą złożyć do Komisji wniosek o zbadanie koncentracji która, choć nie ma wymiaru unijnego, stanowi znaczącą przeszkodę dla konkurencji pomiędzy państwami członkowskimi i może w sposób znaczący zakłócić konkurencję na terytorium państwa członkowskiego lub państw składających wniosek. Komisja informuje właściwe władze państw członkowskich i zainteresowane przedsiębiorstwa o wszelkich otrzymanych wnioskach, wyznaczając innym państwom członkowskim termin 15 dni roboczych na przyłączenie się do pierwotnego wniosku. W przypadku gdy w terminie 10 dni Komisja nie podejmie decyzji o odesłaniu lub nieodesłaniu, uznaje się tym samym, iż przyjęła decyzję o zbadaniu koncentracji zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Niniejsze rozporządzenie, które obowiązuje od dnia 1 maja 2004 r., zastępuje rozporządzenie (EWG) nr 4064/89.

ODNIESIENIA

AktWejście w życieTermin transpozycji przez państwa członkowskieDziennik Urzędowy
Rozporządzenie (WE) nr 139/2004

1.5.2004

Dz.U. L 24 z 29.1.2004

Ostatnia aktualizacja: 11.11.2011
Informacja prawna | Informacje o tej stronie | Szukaj | Kontakt | Początek strony