Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen over het taalbeleid van de Europese Unie
- In hoeveel talen werkt de Europese Unie?
- Waarom gebruikt de Europese Unie zoveel officiële talen?
- Wie beslist wat de officiële talen van de Europese Unie zijn?
- Is de EU van plan het aantal officiële talen te verminderen?
- Wordt elk door de EU opgesteld document in alle officiële talen vertaald?
- Wat is de positie van de andere talen die in de lidstaten worden gesproken, zoals het Iers, Luxemburgs, Catalaans, Welsh, Baskisch, Bretons en Sardisch?
- Waarom kiest de Europese Unie niet voor één officiële taal?
- Wat kost het meertaligheidsbeleid van de EU?
- In welke talen is de Europa-website beschikbaar?
1. In hoeveel talen werkt de Europese Unie?
De Europese Unie heeft 23 officiële talen: Bulgaars, Deens, Duits, Engels, Ests, Fins, Frans, Grieks, Hongaars, Iers, Italiaans, Lets, Litouws, Maltees, Nederlands, Pools, Portugees, Roemeens, Sloveens, Slowaaks, Spaans, Tsjechisch en Zweeds.
2. Waarom gebruikt de Europese Unie zoveel officiële talen?
De EU is een democratische organisatie en moet dus overal in de EU in de taal van de burgers, overheid en overheidsdiensten, bedrijven en andere organisaties communiceren. De mensen hebben het recht te weten wat in hun naam wordt gedaan en moeten een actieve rol kunnen spelen zonder daarom een andere taal te moeten leren. Bovendien keurt de Europese Unie wetten goed die voor iedereen in de EU rechtstreeks bindend zijn: iedereen in de EU, zowel burgers als rechtbanken, moeten die wetten dus kunnen begrijpen, wat inhoudt dat ze in alle officiële talen beschikbaar moeten zijn. Het gebruik van de officiële talen vergroot de transparantie, legitimiteit en doeltreffendheid van de EU en haar instellingen. De rechtsgrondslag voor het Europese taalbeleid is Verordening nr. 1 van de Raad van 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (in haar huidige vorm). Hierin worden de officiële talen opgesomd en wordt bepaald wanneer en waarvoor deze moeten worden gebruikt. In het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap staat dat de EU-instellingen met de burgers in de lidstaten moeten communiceren in de officiële taal die deze hebben gekozen.
3. Wie beslist wat de officiële talen van de Europese Unie zijn?
Elk land heeft vóór zijn toetreding opgegeven welke taal het als officiële taal wil gebruiken. Dit is vervolgens vastgelegd in de Toetredingsakte. In sommige gevallen zijn niet alle talen die in een lidstaat als officiële taal gelden, als officiële EU-taal aangemeld.
4. Is de EU van plan het aantal officiële talen te verminderen?
Nee. In het belang van de democratie en de transparantie heeft zij ervoor gekozen de bestaande situatie te handhaven. Geen enkele lidstaat is bereid om zijn eigen taal op te geven en de kandidaat-lidstaten willen dat hun taal aan de lijst wordt toegevoegd.
5. Wordt elk door de EU opgesteld document in alle officiële talen vertaald?
Zeker niet. Wetgeving en documenten die van groot belang zijn voor het publiek, worden in alle 23 officiële talen opgesteld, maar dit is slechts een klein deel van de teksten die de instellingen produceren. Andere documenten (bv. mededelingen aan nationale overheden, besluiten die aan specifieke personen of organisaties zijn gericht en briefwisseling) worden alleen in de vereiste talen vertaald. Voor interne doeleinden mogen de EU-instellingen een eigen taalregeling kiezen. De Europese Commissie bijvoorbeeld werkt intern met drie talen (Engels, Frans en Duits) en alleen documenten voor externe informatie- en communicatiedoeleinden worden in alle talen vertaald. De leden van het Europees Parlement hebben de werkdocumenten daarentegen in hun eigen taal nodig, zodat alle documenten er van meet af aan in alle talen worden geproduceerd.
6. Wat is de positie van de andere talen die in de lidstaten worden gesproken, zoals het Iers, Luxemburgs, Catalaans, Welsh, Baskisch, Bretons en Sardisch?
Met de Spaanse regering is afgesproken dat bepaalde teksten in het Catalaans/Valenciaans, Baskisch en Galicisch beschikbaar zijn.
Voor het Luxemburgs, de nationale taal van Luxemburg, en regionale talen uit een aantal andere lidstaten, zoals het Welsh, Sami, Sardisch en Bretons, hebben de betrokken regeringen niet de status van officiële EU-taal aangevraagd.
7. Waarom kiest de Europese Unie niet voor één officiële taal?
Omdat de meeste mensen in de Europese Unie dan niet meer zouden begrijpen waarmee de EU bezig is. De meeste EU-burgers zouden geen enkele vreemde taal goed genoeg begrijpen om de wetgeving na te leven of hun rechten uit te oefenen en ze zouden zich in die taal ook niet goed genoeg kunnen uitdrukken om in EU-zaken een rol te spelen. Trouwens, welke taal zou als dé officiële taal van de EU moeten worden gekozen? - Duits is de taal met de meeste moedertaalsprekers binnen de EU, maar buiten Duitsland en Oostenrijk is Duits niet algemeen gangbaar. - De EU-talen met wereldwijd de meeste moedertaalsprekers zijn Spaans en Portugees, maar de meeste wonen niet in Europa. - Frans is de officiële taal, of één van de officiële talen, in drie lidstaten en wordt op veel plaatsen in de wereld gesproken en in veel Europese scholen onderwezen, maar is veel meer verspreid in Zuid- en West-Europa dan in Noord- of Oost-Europa. - Van alle EU-talen is Engels het vaakst de eerste of tweede taal van de EU-burgers. Uit recent onderzoek blijkt echter dat nog altijd minder dan de helft van de EU-bevolking een bruikbare kennis van het Engels heeft.
8. Wat kost het meertaligheidsbeleid van de EU?
Hoeveel het kost om in de EU met 20 officiële talen te werken, kan het gemakkelijkst worden berekend aan de hand van de uitgaven voor de taalafdelingen, d.w.z. de vertalers en tolken die voor de meertaligheid zorgen. Volgens de recentste cijfers (2006) kosten zij jaarlijks 1 123 miljoen euro, dat is 1% van de jaarlijkse algemene begroting van de Europese Unie. Per hoofd van de EU-bevolking komt dat neer op 2,28 euro per jaar.
9. In welke talen is de Europa-website beschikbaar?
Het is de bedoeling dat u de informatie die u zoekt op Europa kunt vinden in uw eigen taal of in een taal die u begrijpt, afhankelijk van het soort informatie. Officiële documenten zijn ten minste beschikbaar in de talen die op de datum van publicatie officieel waren. Andere, niet wettelijk bindende documenten worden meestal in het Engels, Frans en Duits gepubliceerd. De algemene informatie op de homepage, de rechtstreeks via de homepage toegankelijke pagina's en de inhoudsopgaven zijn in de mate van het mogelijke beschikbaar in de twintig talen die vóór 1 januari 2007 officiële EU-talen waren: Deens, Duits, Engels, Ests, Fins, Frans, Grieks, Hongaars, Italiaans, Lets, Litouws, Maltees, Nederlands, Pools, Portugees, Sloveens, Slowaaks, Spaans, Tsjechisch en Zweeds. Algemene informatie in de drie nieuwe officiële talen van de Europese Unie van 27 (Bulgaars, Iers en Roemeens) komt beschikbaar naarmate de vertaalcapaciteit toeneemt. Alleen voor dringende informatie of informatie met een bijzonder korte levensduur kan van deze algemene regel worden afgeweken. Gespecialiseerde informatie is doorgaans ten minste beschikbaar in de twee talen die het doelpubliek het meest gebruikt.
|
|
Last updated on 01/01/2007 |
Printvriendelijke versie