You are here:

Verordeningen, richtlijnen en andere rechtshandelingen

Om de doelstellingen van de verdragen te bereiken, kan de EU verschillende soorten rechtshandelingen vaststellen. Sommige daarvan zijn bindend, andere niet. Sommige gelden voor alle EU-landen, andere maar voor een paar.

Verordeningen

Een "verordening" is een bindende rechtshandeling die in de hele EU van toepassing is. Zo hebben het Europees Parlement en de Raad een verordening vastgesteld om ervoor te zorgen dat van buiten de EU ingevoerde producten aan bepaalde gemeenschappelijke eisen voldoen.

Richtlijnen

Een "richtlijn" is een rechtshandeling die een bepaald doel vastlegt dat alle EU-landen moeten bereiken. Maar zij mogen zelf de wetgeving vaststellen om dat doel te bereiken. Een voorbeeld is de richtlijn consumentenrechten, waarmee de rechten van de consument in de hele EU zijn aangescherpt. Zo mogen bij aankopen via internet geen verborgen kosten in rekening worden gebracht en is de bedenktijd voor de consument verlengd.

Besluiten

Een "besluit" is bindend voor degene tot wie het gericht is (een EU-land of bedrijf) en is rechtstreeks van toepassing. De Commissie heeft bijvoorbeeld een besluit vastgesteld over de deelname van de EU aan verschillende organisaties voor terrorismebestrijding. Dit besluit geldt dus enkel voor deze organisaties.

Aanbevelingen

Een "aanbeveling" is niet bindend. De aanbeveling van de Commissie waarin zij de juridische autoriteiten van de EU-landen oproept meer gebruik te maken van videoconferenties om de juridische samenwerking over de grens heen te verbeteren, heeft dus geen juridische gevolgen. Dankzij een aanbeveling kunnen de Europese instellingen hun opvattingen kenbaar maken en een bepaalde gedragslijn voorstellen, zonder dat dit juridische verplichtingen schept voor de betrokkenen.

Adviezen

Een "advies" is een niet-bindende verklaring van een van de instellingen en schept dus geen juridische verplichtingen voor degenen tot wie het advies gericht is. Een "advies" is niet bindend. Het wordt gegeven door een van de grote EU-instellingen (Commissie, Raad of Parlement) of door het Comité van de Regio's of het Europees Economisch en Sociaal Comité. De beide comités brengen tijdens het wetgevingsproces adviezen uit om hun standpunt over de regionale of sociaaleconomische aspecten van het voorstel kenbaar te maken. Zo heeft het Comité van de Regio's bijvoorbeeld een advies uitgebracht over maatregelen tegen luchtverontreiniging in Europa Bekijk deze link in een andere taal   English (en) .