Rada Unii Europejskiej

W ramach tej instytucji, nieformalnie zwanej też Radą UE, ministrowie ze wszystkich państw UE spotykają się, aby przyjmować akty prawne i koordynować politykę w poszczególnych obszarach.

Nie należy jej mylić z:

  • Radą Europejską – inną instytucją UE, w ramach której przywódcy krajów Unii spotykają się z reguły 4 razy do roku, aby omówić priorytety polityki UE
  • Radą Europy DeutschEnglishfrançaisitaliano – która nie jest organem UE.

Jakie są jej zadania?

  1. Uchwala akty prawne UE.
  2. Koordynuje ogólną politykę gospodarczą państw członkowskich UE.
  3. Podpisuje umowy między UE a innymi krajami.
  4. Zatwierdza roczny budżet UE.
  5. Określa kierunki polityki zagranicznej i polityki obrony UE.
  6. Koordynuje współpracę między sądami i organami policji państw członkowskich.

1. Uchwalanie aktów prawnych UE

Rada i Parlament wspólnie podejmują ostateczną decyzję w sprawie nowych aktów prawnych UE zaproponowanych przez Komisję.

2. Koordynacja polityki gospodarczej

Państwa członkowskie UE postanowiły kształtować ogólną europejską politykę gospodarczą, której koordynacją zajmują się ministrowie gospodarki i finansów poszczególnych państw.

Kolejnym celem jest stworzenie większej liczby miejsc pracy oraz usprawnienie funkcjonowania systemów edukacji, opieki zdrowotnej i opieki społecznej. Chociaż każde państwo odpowiada za własną politykę, mogą one uzgadniać wspólne cele i dzielić się swoimi doświadczeniami.

3. Zawieranie umów międzynarodowych

Rada podpisuje w imieniu UE umowy dotyczące różnych zagadnień, takich jak ochrona środowiska, handel, rozwój, przemysł włókienniczy, rybołówstwo, nauka, technika i transport.

4. Zatwierdzanie budżetu UE

Rada wspólnie z Parlamentem Europejskim podejmuje decyzję o środkach, które UE może wydać w danym roku.

5. Polityka zagraniczna i bezpieczeństwa

Rządy państw członkowskich sprawują niezależną kontrolę w tych obszarach, lecz współpracują przy kształtowaniu wspólnej polityki zagranicznej i obronnej (znanej jako „wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa”). Rada stanowi główne forum tej współpracy.

Unia nie posiada sił zbrojnych. Aby pomóc jej w szybszym reagowaniu na konflikty międzynarodowe i klęski żywiołowe, niektóre państwa UE udostępniają jednak swoje wojska siłom szybkiego reagowania, których zadania ograniczają się do pomocy humanitarnej, operacji ratunkowych i misji pokojowych.

6. Sprawiedliwość

Obywatele UE powinni mieć równy dostęp do wymiaru sprawiedliwości w dowolnym miejscu w Unii. W Radzie ministrowie sprawiedliwości dążą do tego, aby wyroki sądowe wydane w jednym państwie UE – na przykład w sprawach rozwodowych – były uznawane we wszystkich innych państwach UE.

Ministrowie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych koordynują kontrolę zewnętrznych granic UE oraz walkę z terroryzmem i międzynarodową przestępczością zorganizowaną.

Kto wchodzi w skład Rady?

Rada nie ma stałych członków. Na każde posiedzenie Rady wszystkie państwa wysyłają ministrów odpowiedzialnych za obszar polityki będący tematem dyskusji – np. ministrów środowiska na posiedzenia dotyczące kwestii związanych ze środowiskiem. Posiedzenie w takim składzie jest wówczas określane jako Rada ds. Środowiska.

Kto przewodzi posiedzeniom?

Rada ministrów spraw zagranicznych ma stałego przewodniczącego – jest nim Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa English .

Wszystkim innym posiedzeniom Rady przewodniczy odpowiedni minister kraju, który wówczas sprawuje rotacyjną prezydencję w Unii Europejskiej.

Na przykład posiedzeniom Rady ds. Środowiska w czasie prezydencji estońskiej będzie przewodniczył estoński minister środowiska.

Przewodnictwo w Radzie UE 2011−2020

  • Węgry: styczeń – czerwiec 2011 r.
  • Polska: lipiec − grudzień 2011 r.
  • Dania: styczeń – czerwiec 2012 r.
  • Cypr: lipiec − grudzień 2012 r.
  • Irlandia: styczeń – czerwiec 2013 r.
  • Litwa: lipiec − grudzień 2013 r.
  • Grecja: styczeń – czerwiec 2014 r.
  • Włochy: lipiec − grudzień 2014 r.
  • Łotwa: styczeń – czerwiec 2015 r.
  • Luksemburg: lipiec − grudzień 2015 r.
  • Holandia: styczeń – czerwiec 2016 r.
  • Słowacja: lipiec − grudzień 2016 r.
  • Malta: styczeń – czerwiec 2017 r.
  • Wielka Brytania: lipiec − grudzień 2017 r.
  • Estonia: styczeń – czerwiec 2018 r.
  • Bułgaria: lipiec − grudzień 2018 r.
  • Austria: styczeń – czerwiec 2019 r.
  • Rumunia: lipiec − grudzień 2019 r.
  • Finlandia: styczeń – czerwiec 2020 r.

Głosowanie

  • Wszystkie dyskusje i głosowania są jawne.
  • Decyzje wymagają zazwyczaj podwójnej większości:
    • 55 proc. krajów (przy aktualnej liczbie 28 państw członkowskich jest to 15 krajów)
    • reprezentujących co najmniej 65 proc. ogółu ludności UE.

Zablokować decyzję mogą co najmniej cztery kraje (reprezentujące co najmniej 35 proc. ogółu ludności UE).

  • Wyjątek – W przypadku tematów newralgicznych, takich jak te związane np. z polityką zagraniczną lub podatkami, wymagana jest decyzja jednogłośna (wszystkich krajów).
  • Zwykła większość wymagana jest w przypadku kwestii proceduralnych i administracyjnych.

 Zobacz również

 Do pobrania

KONTAKT

Pytania o charakterze ogólnym

Proszę zadzwonić pod numer telefonu
00 800 6 7 8 9 10 11 Więcej o usłudze

Wyślij pytanie e-mailem

Dane kontaktowe i informacje o wizytach w instytucjach, kontakty z prasą

Jak ulepszyć ten portal?

Czy znaleźli Państwo poszukiwane informacje?

TakNie

Jakich informacji Państwo szukają?

Czy mają Państwo jakieś uwagi?