Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στο Συμβούλιο της ΕΕ συνεδριάζουν οι υπουργοί όλων των χωρών μελών της ΕΕ για να εγκρίνουν νόμους και να συντονίσουν τις εθνικές τους πολιτικές.

Το Συμβούλιο της ΕΕ δεν πρέπει να συγχέεται με:

  • το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο – ένα άλλο θεσμικό όργανο της ΕΕ, όπου οι ηγέτες των χωρών μελών συνεδριάζουν περίπου 4 φορές τον χρόνο για να συζητήσουν τις πολιτικές προτεραιότητες της Ένωσης
  • το Συμβούλιο της Ευρώπης DeutschEnglishfrançaisitaliano – ένα όργανο που δεν έχει σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του;

  1. Θεσπίζει τη νομοθεσία της ΕΕ.
  2. Συντονίζει τις οικονομικές πολιτικές των χωρών μελών της ΕΕ.
  3. Υπογράφει συμφωνίες μεταξύ της ΕΕ και άλλων χωρών.
  4. Εγκρίνει τον ετήσιο προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  5. Χαράσσει την εξωτερική πολιτική και την πολιτική άμυνας της ΕΕ.
  6. Συντονίζει τη συνεργασία μεταξύ δικαστικών αρχών και αστυνομικών δυνάμεων των χωρών μελών.

1. Θέσπιση νομοθεσίας της ΕΕ

Το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο έχουν από κοινού τον τελευταίο λόγο για τη νομοθεσία που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

2. Συντονισμός των οικονομικών πολιτικών

Οι χώρες μέλη της ΕΕ αποφάσισαν ότι επιθυμούν μια συνολική οικονομική πολιτική για την Ευρώπη, την οποία συντονίζουν οι υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών όλων των χωρών μελών.

Έχουν θέσει επίσης ως στόχο τη δημιουργία περισσότερων θέσεων απασχόλησης καθώς και την αναβάθμιση της παιδείας, της υγειονομικής περίθαλψης και των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας. Μολονότι η διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής εξακολουθεί να αποτελεί ευθύνη της κάθε χώρας, όλες οι χώρες μαζί μπορούν να συμφωνήσουν στη θέσπιση κοινών στόχων και να αντλήσουν χρήσιμα συμπεράσματα ανταλλάσσοντας τις εμπειρίες τους.

3. Υπογραφή διεθνών συμφωνιών

Το Συμβούλιο υπογράφει συμφωνίες εξ ονόματος της ΕΕ σε διάφορους τομείς, όπως το περιβάλλον, το εμπόριο, η ανάπτυξη, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, η αλιεία, η επιστήμη, η τεχνολογία και οι μεταφορές.

4. Έγκριση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το ποσό των χρημάτων που μπορεί να δαπανήσει η ΕΕ κάθε χρόνο αποφασίζεται από κοινού από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

5. Εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας

Οι εθνικές κυβερνήσεις διατηρούν τον έλεγχο σε αυτούς τους τομείς, ωστόσο συνεργάζονται για να χαράξουν μια κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική (γνωστή ως "κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας"). Το Συμβούλιο είναι ο κύριος φορέας ανάπτυξης της συνεργασίας αυτής.

Η ΕΕ δεν έχει δικό της στρατό. Για να μπορεί όμως να αντιδρά ταχύτερα σε τυχόν διεθνείς συγκρούσεις και φυσικές καταστροφές, ορισμένες χώρες της ΕΕ παρέχουν στρατό για τη δημιουργία δύναμης ταχείας αντίδρασης της οποίας ο ρόλος περιορίζεται στην προσφορά ανθρωπιστικού έργου, σε αποστολές διάσωσης και αποστολές διατήρησης της ειρήνης.

6. Δικαιοσύνη

Όλοι οι πολίτες της ΕΕ πρέπει να έχουν την ίδια δυνατότητα πρόσβασης στη δικαιοσύνη σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ. Στο Συμβούλιο, οι υπουργοί Δικαιοσύνης καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες ώστε οι δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται σε μια χώρα της ΕΕ (π.χ. σε υποθέσεις διαζυγίων) να αναγνωρίζονται από όλες τις άλλες χώρες της Ένωσης.

Οι υπουργοί Δικαιοσύνης και Εσωτερικών συντονίζουν την αστυνόμευση στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, καθώς και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος.

Ποια είναι τα μέλη του Συμβουλίου;

Δεν υπάρχουν μόνιμα μέλη. Σε κάθε συνεδρίαση του Συμβουλίου, κάθε χώρα εκπροσωπείται από τον υπουργό της που είναι αρμόδιος για τον εκάστοτε τομέα πολιτικής, π.χ. από τον υπουργό Περιβάλλοντος όταν η υπουργική σύσκεψη αφορά περιβαλλοντικά θέματα. Στην περίπτωση αυτή, η σύσκεψη ονομάζεται "Συμβούλιο Περιβάλλοντος".

Ποιος προεδρεύει στις συσκέψεις;

Το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών διαθέτει μόνιμο πρόεδρο, τον Ύπατο Εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας της ΕΕ English (en) français (fr) .

Σε όλες τις άλλες συσκέψεις του Συμβουλίου προεδρεύει ο αρμόδιος υπουργός της χώρας που ασκεί την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ.

Για παράδειγμα, όταν την προεδρία ασκεί η Εσθονία, σε όλα τα Συμβούλια Περιβάλλοντος προεδρεύει ο εσθονός υπουργός Περιβάλλοντος.

Προεδρίες 2011-2020

  • Ουγγαρία Ιανουάριος-Ιούνιος 2011
  • Πολωνία Ιούλιος-Δεκέμβριος 2011
  • Δανία Ιανουάριος-Ιούνιος 2012
  • Κύπρος Ιούλιος-Δεκέμβριος 2012
  • Ιρλανδία Ιανουάριος-Ιούνιος 2013
  • Λιθουανία Ιούλιος-Δεκέμβριος 2013
  • Ελλάδα Ιανουάριος-Ιούνιος 2014
  • Ιταλία Ιούλιος-Δεκέμβριος 2014
  • Λετονία Ιανουάριος-Ιούνιος 2015
  • Λουξεμβούργο Ιούλιος-Δεκέμβριος 2015
  • Κάτω Χώρες Ιανουάριος-Ιούνιος 2016
  • Σλοβακία Ιούλιος-Δεκέμβριος 2016
  • Μάλτα Ιανουάριος-Ιούνιος 2017
  • Ηνωμένο Βασίλειο Ιούλιος-Δεκέμβριος 2017
  • Εσθονία Ιανουάριος-Ιούνιος 2018
  • Βουλγαρία Ιούλιος-Δεκέμβριος 2018
  • Αυστρία Ιανουάριος-Ιούνιος 2019
  • Ρουμανία Ιούλιος-Δεκέμβριος 2019
  • Φινλανδία Ιανουάριος-Ιούνιος 2020

Ψηφοφορία

Οι αποφάσεις του Συμβουλίου της ΕΕ λαμβάνονται, κατά κανόνα, με ειδική πλειοψηφία. Ο αριθμός των ψήφων που διαθέτει μια χώρα είναι ανάλογος με τον πληθυσμό της, αλλά τα αριθμητικά στοιχεία σταθμίζονται υπέρ των χωρών με τον μικρότερο πληθυσμό:

  • Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο: 29 ψήφοι
  • Ισπανία και Πολωνία: 27
  • Ρουμανία: 14
  • Κάτω Χώρες: 13
  • Βέλγιο, Τσεχική Δημοκρατία, Ελλάδα, Ουγγαρία και Πορτογαλία: 12
  • Αυστρία, Βουλγαρία και Σουηδία: 10
  • Κροατία, Δανία, Ιρλανδία, Λιθουανία, Σλοβακία και Φινλανδία: 7
  • Κύπρος, Εσθονία, Λετονία, Λουξεμβούργο και Σλοβενία: 4
  • Μάλτα: 3

ΣΥΝΟΛΟ: 352

Για τις ψηφοφορίες στο Συμβούλιο ισχύει ο κανόνας της "ειδικής πλειοψηφίας". Ειδική πλειοψηφία επιτυγχάνεται όταν:

  • η πλειονότητα των 28 χωρών μελών της ΕΕ ψηφίζει υπέρ (ορισμένες φορές είναι απαραίτητη η πλειοψηφία των δύο τρίτων)
  • λαμβάνονται τουλάχιστον 260 από τις 352 ψήφους

Μια χώρα μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει να ελεγχθεί κατά πόσο η πλειοψηφία αντιπροσωπεύει το 62% τουλάχιστον του συνολικού πληθυσμού. Εάν αυτό δεν ισχύει, η πρόταση δεν μπορεί να εγκριθεί.

Στις ψηφοφορίες που αφορούν ευαίσθητα θέματα, όπως η ασφάλεια, οι εξωτερικές υποθέσεις και η φορολογία, οι αποφάσεις του Συμβουλίου πρέπει να είναι ομόφωνες. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μία μόνον χώρα μπορεί να θέσει βέτο σε μια απόφαση.

Από το 2014 θα εφαρμοστεί ένα σύστημα που είναι γνωστό ως "σύστημα ψηφοφορίας με διπλή πλειοψηφία".

Για την έγκριση μιας πρότασης, θα είναι απαραίτητη η στήριξή της από δύο είδη πλειοψηφίας: την πλειοψηφία των χωρών (τουλάχιστον 15) και την πλειοψηφία του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ (οι χώρες που ψηφίζουν υπέρ πρέπει να αντιπροσωπεύουν το 65% τουλάχιστον του πληθυσμού της ΕΕ).


 Τηλεφορτώσεις

Βοηθήστε μας να βελτιώσουμε το δικτυακό τόπο

Βρήκατε την πληροφορία που ζητούσατε;

ΝαιΌχι

Ποια πληροφορία ζητούσατε;

Έχετε να προτείνετε κάτι;