Οι Ιδρυτές της ΕΕ

Οι οραματιστές ηγέτες που ακολουθούν ενέπνευσαν τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία ζούμε σήμερα. Χωρίς την ενεργητικότητα και την κινητοποίησή τους, δεν θα κυριαρχούσε η ειρήνη και η σταθερότητα που θεωρούμε δεδομένη στον κόσμο που ζούμε. Από αντιστασιακοί μέχρι δικηγόροι, οι ιδρυτές της ΕΕ συνιστούσαν μια ποικιλόμορφη ομάδα ανθρώπων με κοινά ιδανικά: μια ειρηνική, ενωμένη και ευημερούσα Ευρώπη. Πλέον των ιδρυτών της ΕΕ που περιγράφονται παρακάτω, πολλοί άλλοι εργάστηκαν άοκνα και ενέπνευσαν το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Η ενότητα αυτή για τους ιδρυτές της ΕΕ είναι συνεπώς ένα έργο σε εξέλιξη.

Κόνραντ Αντενάουερ: πραγματιστής δημοκράτης και άοκνος υπέρμαχος της ένωσης

Ο πρώτος Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ο οποίος ηγήθηκε του νεοσύστατου κράτους από το 1949 έως το 1963, άλλαξε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον την εικόνα της μεταπολεμικής Γερμανίας και την ευρωπαϊκή ιστορία.

Ακρογωνιαίος λίθος της εξωτερικής πολιτικής του Αντενάουερ ήταν η συμφιλίωση με τη Γαλλία. Μαζί με τον Γάλλο Πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ πέτυχαν ένα σπουδαίο ιστορικό γεγονός: το 1963, οι άλλοτε άσπονδοι εχθροί, Γερμανία και Γαλλία, υπέγραψαν σύμφωνο φιλίας, που αποτέλεσε ορόσημο στην πορεία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

X

Απόσπασμα από την ομιλία του Κόνραντ Αντενάουερ στην πόλη Μετς στις 2 Ιουλίου 1966

Αν καταφέρουμε να δημιουργήσουμε έναν οργανισμό ο οποίος θα επιτρέπει στους Γάλλους να παρακολουθούν κάθε τι που συμβαίνει στον τομέα της παραγωγής χάλυβα και εξόρυξης άνθρακα στη Γερμανία, και παράλληλα στους Γερμανούς να παρακολουθούν τι συμβαίνει σ’αυτόν τον τομέα στη Γαλλία, τότε μέσω του αμοιβαίου αυτού ελέγχου θα μπορέσουμε να χαράξουμε μια πολιτική που θα βασίζεται στην εμπιστοσύνη.


Konrad Adenauer spricht am 2. Juli 1966 in Metz

Wenn es uns gelingt, eine Organisation zu schaffen, die den Franzosen gestattet, alles das zu sehen, was auf dem Gebiete der Fabrikation von Stahl und der Förderung von Kohle in Deutschland vor sich geht und, wenn umgekehrt, die Deutschen sehen, was in Frankreich vor sich geht, dann ist diese gegenseitige Kontrolle das beste Mittel, um eine Politik zu treiben, die sich auf Vertrauen gründet.

Γιόζεφ Μπεχ: πώς μια μικρή χώρα μπορεί να παίξει σπουδαίο ρόλο στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση

Ο Γιόζεφ Μπεχ ήταν ο Λουξεμβούργιος πολιτικός που συνέβαλε στη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και ένας από τους κορυφαίους αρχιτέκτονες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος στη συνέχεια.

Το κοινό ανακοινωθέν των χωρών της Μπενελούξ ήταν αυτό που προκάλεσε τη σύγκληση της Διάσκεψης της Μεσσήνης τον Ιούνιο του 1955, η οποία άνοιξε τον δρόμο για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας.

X

Ομιλία του Γιόζεφ Μπεχ στο Στρασβούργο το 1968

Γιατί στ΄αλήθεια θελήσαμε να ξεκινήσουμε το ευρωπαϊκό εγχείρημα την επαύριον του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου; Διότι πιστεύαμε ότι έπρεπε οπωσδήποτε να οικοδομήσουμε μια νέα Ευρώπη για να γίνει δυνατή, στο νέο αυτό πλαίσιο, η συμφιλίωση Γαλλίας και Γερμανίας.

Και διαπιστώνουμε ότι, τουλάχιστον σε αυτόν τον τομέα, που ήταν πολύ σημαντικός δεδομένου ότι από αυτόν εξαρτιόταν η ειρήνη στην Ευρώπη, δημιουργήσαμε την ευρωπαϊκή ιδέα, που αποτελεί πηγή έμπνευσης, αλλά και κινητήρια δύναμη στον αγώνα για μια ενωμένη Ευρώπη.


Joseph Bech parle en 1968 à Strasbourg

Pourquoi est-ce qu’en réalité nous avons voulu faire l’Europe au lendemain de la Seconde Guerre mondiale ? Nous pensions qu’il fallait absolument créer une Europe nouvelle afin de permettre, dans ce cadre nouveau, de réconcilier la France et l’Allemagne.

Et constatons que tout au moins dans ce domaine qui était un domaine essentiel, puisque c’est la paix en Europe qui en dépend, nous avons fait l’idée européenne ou l’un des motifs, l’un des objectifs de la lutte pour l’Europe unie a été atteint.

Γιόχαν Βίλεμ Μπέγιεν: το σχέδιο για την κοινή αγορά

Στέλεχος διεθνών τραπεζών, επιχειρηματίας και πολιτικός, ο Γιόχαν Βίλεμ Μπέγιεν ήταν ο Ολλανδός πολιτικός που με το «σχέδιο Μπέγιεν» έδωσε νέα πνοή στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στα μέσα της δεκαετίας του 1950.

Ο Μπέγιεν είναι από τις λιγότερο γνωστές ιδρυτικές μορφές της ΕΕ. Όσοι τον γνώριζαν, τον θαύμαζαν για τη γοητεία του, τον διεθνή προσανατολισμό του και την κοινωνική του άνεση.

X

Ουίνστον Τσόρτσιλ: έκκληση για Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, πρώην στρατιωτικός, πολεμικός ανταποκριτής και πρωθυπουργός της Βρετανίας (1940-1945 και 1951-1955), ήταν από τους πρώτους που υποστήριξαν τη δημιουργία των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης». Μετά την εμπειρία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, απέκτησε την πεποίθηση ότι μόνο μια ενωμένη Ευρώπη θα μπορούσε να εγγυηθεί την ειρήνη. Στόχος του ήταν η ριζική αντιμετώπιση των ευρωπαϊκών ασθενειών του εθνικισμού και της πολεμοκαπηλίας.

X

Από την ομιλία του Ουίνστον Τσόρτσιλ στις 19 Σεπτεμβρίου 1946 στη Ζυρίχη

…πρέπει να δημιουργήσουμε ξανά την ευρωπαϊκή οικογένεια και να της δώσουμε μια περιφερειακή δομή που θα μπορούσαμε ίσως να ονομάσουμε Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Το πρώτο ουσιαστικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή θα είναι η σύσταση ενός Συμβουλίου της Ευρώπης. Ακόμη κι αν δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν όλα τα κράτη της Ευρώπης να προσχωρήσουν εξ αρχής στην ένωση αυτή, θα πρέπει ωστόσο να προχωρήσουμε και να συνενώσουμε όσους το επιθυμούν και το μπορούν.


Winston Churchill speaking on 19 September 1946 in Zurich

…we must re-create the European family in a regional structure called, it may be, the United States of Europe, and the first practical step will be to form a Council of Europe. If at first all the States of Europe are not willing or able to join the union we must nevertheless proceed to assemble and combine those who will and those who can.

Αλτσίντε ντε Γκάσπερι: εμπνευσμένος διαμεσολαβητής υπέρ της δημοκρατίας και της ελευθερίας στην Ευρώπη

Από το 1945 μέχρι το 1953, με την ιδιότητα του πρωθυπουργού και του υπουργού των Εξωτερικών, ο Αλτσίντε ντε Γκάσπερι χάραξε την πορεία και το πεπρωμένο της Ιταλίας τα μεταπολεμικά χρόνια.

Ανέλαβε επανειλημμένα πρωτοβουλίες για την ένωση της Δυτικής Ευρώπης και εργάστηκε για την υλοποίηση του σχεδίου Μάρσαλ και για τη σύσφιγξη των οικονομικών σχέσεων με τις ευρωπαϊκές χώρες, ιδίως με τη Γαλλία.

X

Ομιλία του Αλτσίντε ντε Γκάσπερι στο Στρασβούργο, στις 12 Ιανουαρίου 1951

Αν περιοριστούμε στη δημιουργία κοινών διοικήσεων χωρίς μια ανώτερη κεντρική αρχή που θα συγκεντρώνει, θα διαμορφώνει και θα προάγει σε ένα ανώτερο επίπεδο τις εθνικές επιδιώξεις, υπάρχει κίνδυνος τα ευρωπαϊκά όργανα να μην έχουν πλέον καμία ουσιαστική αξία ή όραμα σε σύγκριση με τον δυναμισμό των διαφόρων κρατών. Θα μπορούσαν ακόμη να φθάσουν στο σημείο να θεωρούνται ως περιττοί και δεσμευτικοί θεσμοί, όπως συνέβαινε και την περίοδο της παρακμής της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.


Alcide de Gasperi parle le 12 janvier 1951 à Strasbourg

Si nous ne bâtissons que des administrations communes sans qu'il y ait une volonté politique supérieure vérifiée par un organisme central, dans lesquels les volontés nationales se rencontrent, se précisent et se réchauffent dans une synthèse supérieure, nous risquons que cette activité européenne, comparée aux vitalités nationales particulières, paraisse sans chaleur, sans vie idéale. Il pourrait même apparaître à certain moment un harnachement superflu et peut être oppressif, tel que le Saint-Empire Romain apparu à certaine période de son déclin.

Βάλτερ Χάλσταϊν: η δύναμη της διπλωματίας ως κινητήρια δύναμη για την ταχεία ευρωπαϊκή ολοκλήρωση

Ο Βάλτερ Χάλσταϊν ήταν ο πρώτος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1958 έως το 1967, ένας άνθρωπος ταγμένος στην ευρωπαϊκή ιδέα και από τους κύριους υπέρμαχους της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Ως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Χάλσταϊν εργάστηκε για την ταχεία υλοποίηση της Κοινής Αγοράς. Δραστήριος, ενθουσιώδης και κάτοχος της τέχνης της πειθούς, έδωσε ώθηση στην ιδέα της ολοκλήρωσης ακόμη και μετά τη λήξη της θητείας του ως Προέδρου. Στη διάρκεια της θητείας του, σημειώθηκε σημαντική πρόοδος στη διαδικασία της ολοκλήρωσης.

X

Απόσπασμα από την ομιλία του Βάλτερ Χαλστάιν στο Στρασβούργο στις 2 Μαρτίου 1953

Το κίνητρο που μας ωθεί είναι αρκετά γνωστό. Είναι η ακατάλυτη αίσθηση της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Μόνο με μια ισχυρή, ενωμένη Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι - και ο κόσμος γενικότερα - μπορούν πραγματικά να προοδεύσουν. Μια κατακερματισμένη Ευρώπη θα γίνει τα Βαλκάνια της υφηλίου και θα δίνει συνεχώς το δικαίωμα σε άλλους να παρεμβαίνουν στις υποθέσεις της. Αν θέλουμε να ακούγεται η γνώμη μας πρέπει να μιλάμε με μια φωνή. Και για τον λόγο αυτόν δεν θα πρέπει να δραματοποιούμε τυχόν μεμονωμένα ή σωρευτικά εξισορροπητικά μέτρα που λαμβάνονται όταν υπάρχει ανάγκη.


Walter Hallstein spricht am 2. März 1953 in Straßburg

Was uns vorwärts treibt, ist zur Genüge bekannt: Es gibt ein unzerstörbares europäisches Selbstgefühl. Nur mit einem starken, einigen Europa können die Europäer - und kann die Welt - wirklich gedeihen. Ein zersplittertes Europa wird zum Balkan der Welt werden und zur ständigen Einladung an andere, sich in seine Angelegenheiten einzumischen. Es muss mit einer Stimme sprechen, um gehört zu werden. Nichts ist darum unangebrachter, als die von Zeit zu Zeit eintretende Konzentration auf einzelne Ausgleichsvorgänge oder ihre gelegentliche Kumulierung zu dramatisieren.

Σίκο Μάνσχολτ: αγρότης, αντιστασιακός και πραγματικός Ευρωπαίος

Ο Σίκο Μάνσχολτ ήταν αγρότης, συμμετείχε στην ολλανδική Αντίσταση στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ασχολήθηκε με την πολιτική στη χώρα του και ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος Eπίτροπος αρμόδιος για θέματα γεωργίας. Οι ιδέες του Μάνσχολτ έθεσαν τις βάσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μιας από τις σημαντικότερες πολιτικές της από την ίδρυσή της.

Έχοντας ζήσει ο ίδιος τη φρίκη του λιμού στις Κάτω Χώρες στα τέλη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν πεπεισμένος ότι η Ευρώπη έπρεπε να γίνει αυτάρκης ούτως ώστε να εγγυάται σε όλους τους πολίτες τον αδιάλειπτο εφοδιασμό με τρόφιμα σε προσιτές τιμές.

X

Σίκο Μάνσχολτ – 10 Δεκεμβρίου 1968, Βρυξέλλες

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μόλις παρουσίασε στο Συμβούλιο των Υπουργών τη θέση της ως προς το τι πρέπει να γίνει στην ευρωπαϊκή γεωργία τα επόμενα 10 χρόνια.

Ενημέρωσε το Συμβούλιο ότι αρχικά θα υποβληθεί ένα υπόμνημα σχετικά με τη διάρθρωση της γεωργίας, υπό την ευρεία έννοια.

Επειδή τα σχετικά μέτρα είναι εξαιρετικά εκτενή, όχι μόνον από οικονομική αλλά και από διαρθρωτική άποψη, η Επιτροπή κρίνει πως ενδείκνυται η σύνταξη υπομνήματος.


Sicco Mansholt in gesprek op 10 december 1968 in Brussel

De Commissie heeft dus zojuist aan de ministerraad een uiteenzetting gegeven van wat zij meent dat in de komende 10 jaar moet gebeuren in de Europese landbouw.

Zij heeft dus meegedeeld dat er in de 1ste plaats een memorandum zal worden overgelegd ten aanzien van de agrarische structuur in de ruimste zin van het woord.

Het zijn zulke ingrijpende maatregelen, niet alleen financieel diep ingrijpend maar ook structureel diep ingrijpend, dat zij meent dat de vorm van een memorandum de juiste is.

Ζαν Μονέ: η ενοποιητική δύναμη για τη γέννηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Γάλλος οικονομικός και πολιτικός σύμβουλος Ζαν Μονέ αφιέρωσε τη ζωή του στην ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αυτός ήταν ο εμπνευστής του «σχεδίου Σουμάν» που προέβλεψε τη συγχώνευση της βαριάς βιομηχανίας της Δυτικής Ευρώπης.

Ο Μονέ καταγόταν από την περιοχή του Κονιάκ στη Γαλλία. Όταν τελείωσε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών, ταξίδεψε στο εξωτερικό ως έμπορος κονιάκ και αργότερα ως τραπεζίτης. Κατά τη διάρκεια και των δύο παγκοσμίων πολέμων, κατείχε υψηλές θέσεις στον τομέα του συντονισμού της βιομηχανικής παραγωγής στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

X

Ομιλία του Ζαν Μονέ στο Στρασβούργο το 1951

Οι αποφάσεις του πρώτου αυτού ευρωπαϊκού εκτελεστικού οργάνου, της Ανώτατης Αρχής, υλοποιούνται στις έξι χώρες μας σαν να υλοποιούνταν σε μία μόνο χώρα. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αλλαγές που επέφερε το εγχείρημά μας, αλλά συγχρόνως και μια δοκιμασία του βαθμού επιτυχίας του.

Η πρώτη αυτή κοινή αγορά, τα πρώτα αυτά υπερεθνικά όργανα, συνιστούν την απαρχή μιας ενωμένης Ευρώπης.


Jean Monnet parle en 1951 à Strasbourg

Les décisions de ce premier exécutif européen qu’est la Haute Autorité, sont exécutées dans nos six pays comme s'ils n’en faisaient qu'un. C'est là une des transformations essentielles que réalise notre entreprise et le test de sa réussite.

Ce premier marché commun, ces premières institutions supranationales, c'est l'Europe qui commence à s'unir.

Ρομπέρ Σουμάν: ο αρχιτέκτονας του ευρωπαϊκού οικοδομήματος

Ο πολιτικός Ρομπέρ Σουμάν, διαπρεπής νομικός και Γάλλος υπουργός Εξωτερικών από το 1948 έως το 1952, θεωρείται ένας από τους πρωτεργάτες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Σε συνεργασία με τον Ζαν Μονέ, συνέταξαν το παγκοσμίως γνωστό «σχέδιο Σουμάν» το οποίο δημοσιεύθηκε στις 9 Μαΐου 1950, ημερομηνία που αναγράφεται πλέον στη ληξιαρχική πράξη γέννησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρότεινε τον από κοινού έλεγχο της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα, που ήταν οι σημαντικότερες πρώτες ύλες για την πολεμική βιομηχανία. Η κεντρική ιδέα ήταν ότι καμία χώρα δεν θα μπορούσε να ξανακηρύξει πόλεμο εάν δεν είχε τον έλεγχο της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα.

X

Διακήρυξη του Ρομπέρ Σουμάν στο Παρίσι στις 9 Μαΐου 1950

Η Γαλλία, η οποία υποστήριζε με σθένος την ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης για περισσότερα από 20 χρόνια, είχε πάντα ως πρωταρχικό στόχο να υπηρετεί την ειρήνη.

Η ενωμένη Ευρώπη δεν κατέστη δυνατόν να επιτευχθεί και έτσι ήλθε ο πόλεμος. Η Ευρώπη δεν θα δημιουργηθεί δια μιας, ούτε με ένα ενιαίο οικοδόμημα. Θα δημιουργηθεί μέσα από απτά επιτεύγματα που θα δημιουργήσουν κατ΄αρχάς μια πραγματική αλληλεγγύη. Για τον σκοπό αυτό, η γαλλική κυβέρνηση προτείνει να τεθεί το σύνολο της γαλλογερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα κάτω από μια κοινή Ανώτατη Αρχή.


Robert Schuman donne sa déclaration le 9 mai 1950 à Paris

En se faisant depuis plus de 20 ans le champion d'une Europe unie, la France a toujours eu pour objet essentiel de servir la paix.

L'Europe n'a pas été faite, nous avons eu la guerre. L'Europe ne se fera pas d'un coup, ni dans une construction d'ensemble. Elle se fera par des réalisations concrètes, créant d'abord une solidarité de fait. Le gouvernement français propose de placer l'ensemble de la production franco-allemande de charbon et d'acier sous une haute autorité commune.

Πωλ-Ανρί Σπάακ: με όραμα για την Ευρώπη και με το χάρισμα της πειθούς

Πολιτικός ευρωπαϊκού διαμετρήματος: ο χαρακτηρισμός αυτός ανταποκρίνεται πλήρως στη μακρόχρονη πολιτική σταδιοδρομία του Βέλγου Πωλ Ανρί Σπάακ.

Ο Σπάακ πρωτοστάτησε στη διαμόρφωση του περιεχομένου της Συνθήκης της Ρώμης. Στη Διάσκεψη της Μεσσήνης το 1955, οι έξι κυβερνήσεις που συμμετείχαν σε αυτήν τον διόρισαν πρόεδρο της ομάδας εργασίας που προετοίμασε τη Συνθήκη.

X

Ομιλία του Πωλ-Ανρί Σπάακ στο Παρίσι στις 11 Δεκεμβρίου 1951

… ενώ μερικοί ελάχιστα αντιλαμβάνονται το ενδιαφέρον και τη χρησιμότητα αυτού του εγχειρήματος, για αρκετούς από εμάς πρόκειται για ένα έργο εξαιρετικά σημαντικό και επιτακτικά αναγκαίο.

Θαυμάζω αυτούς που μπορούν και εφησυχάζουν στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Ευρώπη. Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε ιδιαίτερα σκληρές εκφράσεις, αλλά δεν μας το επιτρέπει η κοινοβουλευτική μας ιδιότητα.., ας κάνουμε ξανασκεφτούμε για λίγο τα χρόνια που πέρασαν!


Paul-Henri Spaak parle le 11 décembre 1951 à Paris

…alors que certains sont à peine touchés par l'intérêt et l'utilité de notre besogne, pour un certain nombre d'entre nous ce que nous aurions à faire ici c'est une chose vitale et d'une urgente nécessité.

J'admire ceux qui peuvent rester calme dans l'état actuel de l'Europe. On pourrait être terriblement cruel si nous n'étions pas forcé d'être aussi parlementaire.., mais tout de même retournez-vous un peu sur les années qui viennent de s'écouler!

Αλτιέρο Σπινέλι: αταλάντευτος φεντεραλιστής

Ο Ιταλός πολιτικός Αλτιέρο Σπινέλι ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρωτοστάτησε στη σύνταξη της πρότασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για μια ομοσπονδιακή ευρωπαϊκή ένωση, η οποία ονομάστηκε «σχέδιο Σπινέλι». Το σχέδιο αυτό εγκρίθηκε το 1984 από τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου και αποτέλεσε σημαντικό στοιχείο για την ενδυνάμωση των Συνθηκών της ΕΕ στις δεκαετίες του 1980 και του 1990.

X

Ο Αλτιέρο Σπινέλι μιλά στο Στρασβούργο στις 8 Ιουλίου 1981

Πάνω απ' όλα, πρέπει να επιδιώξουμε τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή του συνόλου του Κοινοβουλίου. Γι' αυτό ακριβώς ζητάμε να συγκροτηθεί μια νέα κοινοβουλευτική επιτροπή, η οποία, όποιο κι αν είναι το όνομά της, θα ασχολείται μόνο με το θέμα αυτό και θα υποβάλλει στο Κοινοβούλιο σχετικές εκθέσεις, καλώντας το να επιλέγει ανάμεσα στις διάφορες προτεινόμενες λύσεις και να αναζητά την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Στόχος θα είναι η τελική ψήφιση του σχεδίου μεταρρύθμισης με πλήρη επίγνωση, από όλους, του τι αυτό σημαίνει και συνεπάγεται.


Altiero Spinelli parlando l’8 luglio 1981 a Strasburgo

Dovremo in primo luogo impegnare sempre più e sempre più fortemente il Parlamento tutto intero. È per questo che chiediamo la costituzione di una nuova commissione parlamentare che, comunque essa si chiami, si occupi solo di questo tema e che man mano presenti rapporti interinali al Parlamento per chiamarlo a decidere fra le varie opzioni che si presenteranno ed a formare attraverso larghi dibattiti di consensi più ampi possibili, fino a giungere al voto finale del progetto di riforma, nella piena consapevolezza da parte di tutti di ciò che significa e implica.

Βοηθήστε μας να βελτιώσουμε το δικτυακό τόπο

Βρήκατε την πληροφορία που ζητούσατε;

ΝαιΌχι

Ποια πληροφορία ζητούσατε;

Έχετε να προτείνετε κάτι;