You are here:

Η ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: 1970 - 1979

1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979

Η Κοινότητα σε εξέλιξη– η πρώτη διεύρυνση

Η Δανία, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο προσχωρούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Ιανουαρίου 1973, αυξάνοντας τον αριθμό των κρατών μελών σε εννέα. Ο σύντομος, αλλά βίαιος αραβοϊσραηλινός πόλεμος, τον Οκτώβριο του 1973, είχε ως συνέπεια την ενεργειακή κρίση καθώς και σειρά οικονομικών προβλημάτων για την Ευρώπη. Η ανατροπή του καθεστώτος του Σαλαζάρ στην Πορτογαλία το 1974 και ο θάνατος του στρατηγού Φράνκο στην Ισπανία το 1975, σηματοδοτούν την πτώση των τελευταίων ακροδεξιών δικτατοριών στην Ευρώπη. Χάρη στην περιφερειακή πολιτική της ΕΕ, τεράστια ποσά μεταφέρονται στις φτωχότερες περιφέρειες με στόχο τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και την ανάπτυξη υποδομών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυξάνει την επιρροή του στις υποθέσεις της ΕΕ και, το 1979, όλοι οι πολίτες μπορούν για πρώτη φορά να εκλέξουν απευθείας τα μέλη του.

24 Απριλίου 1972

Το πρώτο σχέδιο ενιαίου νομίσματος της ΕΕ χρονολογείται από το 1970. Για να διατηρήσουν τη νομισματική σταθερότητα, τα κράτη μέλη της ΕΕ αποφασίζουν να περιορίσουν μέσα σε στενά όρια τη δυνατότητα διακύμανσης των ισοτιμιών μεταξύ των νομισμάτων τους. Αυτός ο μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών (ΜΣΙ), που δημιουργήθηκε το 1972, ήταν το πρώτο βήμα προς την εισαγωγή του ευρώ, 30 χρόνια αργότερα.

Στη δεκαετία του 1970 εντείνεται ο αγώνας κατά της ρύπανσης. Η ΕΕ εγκρίνει νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος, εισάγοντας για πρώτη φορά την έννοια "ο ρυπαίνων πληρώνει". Ιδρύονται ομάδες πίεσης, όπως η Greenpeace.

1η Ιανουαρίου 1973

Οι Έξι γίνονται επισήμως Εννέα, όταν η Δανία, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο γίνονται πλήρη μέλη της ΕΕ.

Κράτη μέλη  Κράτη μέλη: Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Λουξεμβούργο.

Νέα κράτη μέλη Νέα κράτη μέλη: Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία.

Χάρτης – Κράτη μέλη της ΕΕ, 1973 © Stefan Chabluk

Κατάλογος με όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και τις χρονολογίες προσχώρησής τους σ' αυτήν

Μετά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο τον Οκτώβριο του 1973, οι πετρελαιοπαραγωγοί χώρες της Μέσης Ανατολής μειώνουν τις πωλήσεις πετρελαίου σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, προκαλώντας οικονομικά προβλήματα σε όλη την ΕΕ.

10 Δεκεμβρίου 1974.

Για να δείξουν την αλληλεγγύη τους, οι αρχηγοί των κυβερνήσεων της ΕΕ αποφασίζουν την ίδρυση του Eυρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης. Σκοπός του είναι η μεταφορά χρημάτων από τις πλούσιες στις φτωχές περιφέρειες, για τη βελτίωση των δρόμων και των επικοινωνιών, την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Αυτή η πολιτική ενίσχυσης απορροφά σήμερα το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της ΕΕ.

7 έως 10 Ιουνίου 1979

Διεξάγονται οι πρώτες άμεσες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα μέλη του εκλέγονται σε κάθε χώρα, ωστόσο στο Κοινοβούλιο δεν συμμετέχουν ως εθνικοί αντιπρόσωποι, αλλά ως μέλη πολιτικών ομάδων (π.χ. "Συντηρητικοί" ή "Σοσιαλδημοκράτες"). Παρά το ότι αρχικά το Κοινοβούλιο δεν νομοθετεί, εκπροσωπεί τους απλούς πολίτες και η επιρροή του αυξάνεται.

Η ανατροπή του καθεστώτος του Σαλαζάρ στην Πορτογαλία το 1974 και ο θάνατος του στρατηγού Φράνκο στην Ισπανία το 1975 σημαίνουν την πτώση των τελευταίων ακροδεξιών δικτατοριών στην Ευρώπη. Οι δύο χώρες διακηρύσσουν την απόφασή τους να εγκαθιδρύσουν δημοκρατική διακυβέρνηση, ουσιαστική προϋπόθεση για τη μελλοντική προσχώρησή τους στην ΕΕ.

Η δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας, Άλντο Μόρο, το 1978, είναι μια από τις πολλές τρομοκρατικές ενέργειες των εξτρεμιστικών ομάδων στη δεκαετία του 1970. Στις εκατοντάδες των θυμάτων των τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων και δολοφονιών συγκαταλέγονται διακεκριμένοι δικηγόροι, επιχειρηματίες και πολιτικοί, καθώς και ένδεκα ισραηλινοί αθλητές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου (1972).

1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979