Narzędzia dostępności
Narzędzia serwisu
Wybór języka
Ścieżka nawigacji
Podjęte zostają pierwsze kroki zmierzające do stopniowego znoszenia ceł i kontyngentów w ramach EWG.
Robert Schuman zostaje ponownie wybrany na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego.
Etienne Hirsch zostaje wybrany na stanowisko przewodniczącego Komisji Euratom.
Europejski Trybunał Sprawiedliwości przyjmuje swoje rozporządzenia proceduralne.
Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) udziela pierwszych pożyczek.
Rada Europejska przyjmuje przedstawioną przez Stany Zjednoczone „propozycję Dillona" w sprawie wielostronnych negocjacji handlowych (ramy Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu). Negocjacje poprowadzi Komisja przy wsparciu specjalnego Komitetu powołanego przez Radę.
Grecja występuje o stowarzyszenie z EWG.
Krajowe organy podatkowe krajów EWG ustanawiają trzy grupy robocze, które mają przeprowadzić analizę wykonalności harmonizacji przepisów dotyczących podatków pośrednich.
Pierwsze posiedzenie ekspertów państw członkowskich w sprawie dumpingu. Eksperci analizują, jakie przepisy pozwolą uniknąć dumpingu wewnątrzwspólnotowego.
Siedem krajów Organizacji Europejskiej Współpracy Gospodarczej (OEWG), a mianowicie Austria, Dania, Norwegia, Portugalia, Szwecja, Szwajcaria i Wielka Brytania, podejmuje decyzję o ustanowieniu Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA).
Turcja występuje o stowarzyszenie z EWG.
Rozpoczynają się negocjacje w sprawie stowarzyszenia Grecji z EWG.
Piero Malvestiti zostaje wybrany na stanowisko przewodniczącego Wysokiej Władzy EWWiS.
Rozpoczynają się negocjacje w sprawie stowarzyszenia Turcji z EWG.
Pierre Wigny, belgijski minister spraw zagranicznych, przedstawia pomysł połączenia w jedną instytucję Wysokiej Władzy EWWiS oraz dwóch Komisji (EWG i Euratom) ustanowionych w traktacie rzymskim.